Τελικός Αναστοχασμός για το μάθημα EDUE – 497 Σχολική Εμπειρία ΙΙΙ από άριστη διεθνή απόφοιτο του προγράμματος Δημοτικής Εκπαίδευσης

Ο χρόνος περνάει πολύ γρήγορα και δεν μπορείς να τον ελέγξεις. Πρέπει να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή στη ζωή σου, αφού δεν έχεις τη δυνατότητα να ξαναζήσεις την ίδια στιγμή. Έτσι πέρασαν οι δέκα βδομάδες της πρακτικής μου εμπειρίας στο σχολείο, χωρίς την δυνατότητα να γυρίσω τον χρόνο πίσω.  

Η Σχολική Εμπειρία ΙΙΙ είναι απίστευτο στάδιο της ζωής που δεν μπορεί να περιγραφεί με εύκολα λόγια. Πολλά συναισθήματα, διάφορες θετικές και αρνητικές περιπτώσεις, που συναντάς για πρώτη φορά, επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης σου, τις αντιδράσεις σου και την προσωπικότητά σου. Για μένα αυτή η περίοδος ήταν η πιο σημαντική μεταβατική περίοδος στις πανεπιστημιακές μου σπουδές, με τελικό σκοπό να αποκτήσω δεξιότητες αποτελεσματικής εκπαιδευτικού που θα συμβάλουν θετικά στη διαμόρφωση των μαθητών μου ως μελλοντικοί πολίτες.  

Όπως είχα γράψει και στον αρχικό μου αναστοχασμό, ο εκπαιδευτικός δεν είναι επάγγελμα, είναι τρόπος ζωής. Παρακολουθώντας δύο μήνες σε Τετάρτη Τάξη Δημοτικού Σχολείου, είμαι έτοιμη να πω ότι έδειξα τον εαυτό μου ως ασκούμενη δασκάλα σε όλες τις δυνατές εκφράσεις αυτής της λέξης. Σ’ αυτό το στάδιο πρέπει να προσθέσω ότι η εκπαιδευτικός κάθε μέρα υλοποιεί τους πολλαπλούς ρόλους όπως ο ψυχολόγος, ο γονέας, ο δικηγόρος, ο μεγάλος ο αδερφός, ο σύμβουλος, ο συνεργάτης, ο συνάδελφος, και ο φίλος. 

Ήταν δύσκολο το έργο της πρακτικής μας άσκησης. Ωστόσο, οι δυσκολίες είναι αυτές που σε κάνουν να αποφασίσεις τελικά αν αυτό που κάνεις, το αγαπάς με την καρδιά σου χωρίς άλλες προϋποθέσεις. Η τάξη, το εκπαιδευτικό προσωπικό, οι καινούργιες καταστάσεις και δυσκολίες σε φέρνουν στη διαδικασία να σκέφτεσαι για να γίνεσαι καλύτερος καθημερινά όχι μόνο για σένα, αλλά και για τα παιδιά, που είναι γύρω σου, που παίρνουν και μιμούνται υποσυνείδητα τις στάσεις, τις συμπεριφορές και τις λέξεις σου. 

Κάθε εκπαιδευτικός έχει συγκεκριμένα μυστικά στην τάξη του. Ήταν ενδιαφέρουσα πρόκληση να βρούμε ως «νέοι» αυτά τα κλειδιά επιτυχημένης διδασκαλίας και διοίκησης. Στη δική μου περίπτωση με βοηθούσαν πολύ η μέντορας μου και η συντονίστρια της Σχολικής Εμπειρίας. Ως νεαρή εκπαιδευτικός, μπήκα στον σχολικό χώρο με πλούσιες ιδέες, προσδοκίες και σκέψεις στο μυαλό. Κατά τη γνώμη μου, είναι σημαντικό να υπάρχει, όπως στη δική μου περίπτωση, κάποιος για να σε καθοδηγεί, να βάζει τα πράγματα στη σωστή σειρά και έτσι η ένταξη στο σχολείο να είναι πιο αποτελεσματική και χαρούμενη.  

Για μένα ήταν σημαντικό να αποκτήσω διαπροσωπικές σχέσεις με όλους τους μαθητές, να καταλάβω τις ανάγκες τους και τα ενδιαφέροντα για να χτίσω πάνω σε αυτό που ήδη υπάρχει. Είχα προβλήματα διοίκησης και οργάνωσης της τάξης, αφού αν και προετοιμάζεσαι και προγραμματίζεις όλα από πριν, ξαφνικά κάποιες καινούργιες περιπτώσεις μπορούν να σε φέρνουν στην κατάσταση βαθιάς έκπληξης που δεν ξέρεις ποιος είναι ο πιο σωστός τρόπος με τον οποίο πρέπει να συμπεριφερθείς. Όμως αυτό έρχεται με την εμπειρία της δουλειάς. Το άλλο πρόβλημα που προέκυψε είναι η αδυναμία να συνδέω αποτελεσματικά και ομαλά όλες τις ιδέες που είχα κατά τον σχεδιασμό των σχεδίων μαθημάτων. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις με βοήθησαν πολύ οι πιο έμπειροι δάσκαλοι. Έτσι οι σχέσεις με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό αναπτύχθηκαν πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά.  

Να είσαι εκπαιδευτικός είναι μια μεγάλη απόφαση. Να είσαι αποτελεσματικός και αξιοπρεπής εκπαιδευτικός σημαίνει σκληρή δουλειά, τεράστια προετοιμασία και απίστευτη υπομονή. Το είχα καταλάβει κατά τη Σχολική μου Εμπειρία και είμαι πρόθυμη κάθε μέρα να βελτιώνομαι, γιατί στοχεύω να γίνω ιδανική εκπαιδευτικός για το κάθε μελλοντικό μου μαθητή που θα έχω κοντά μου.  

Το ιδανικό μάθημα για μένα περιλαμβάνει πάρα πολλά σημαντικά στοιχεία, κάποια από αυτά είναι τα εξής: 

  1. μαθητές χωρίς διακρίσεις, 
  2. αποτελεσματική οργάνωση και διοίκηση, 
  3. καθημερινή ζωντάνια από τον/την εκπαιδευτικό και προς τους μαθητές, 
  4. θετικές και κατάλληλες προσδοκίες από τα παιδιά και για αυτά, 
  5. καλή γνώση της ύλης, 
  6. απόλυτη κατανόηση, αλληλεπίδραση, συνεργατική οικολογία και αλληλοϋποστήριξη, 
  7. κατάλληλο τρόπο προσεγγίσεων για όλους τους μαθητές και για κάθε μαθητή ξεχωριστά, 
  8. ευελιξία σε διάφορες περιπτώσεις, 
  9. ειλικρινές χαμόγελο και λίγο χιούμορ όπου χρειάζεται 
  10. και βέβαια αγάπη με όλη την καρδιά για αυτό που κάνεις. 

Ως μελλοντική δασκάλα θα προσπαθήσω να συνδέσω τα περισσότερα στοιχεία στην τάξη μου για να δημιουργήσω μια ευχάριστη κουλτούρα που θα ακουμπήσει «την ψυχή» του κάθε μαθητή. Ξέρω ότι ακόμα βρίσκομαι στη διαδικασία εκμάθησης και απόκτησης γνώσεων και εμπειριών, αλλά είχα συνειδητοποιήσει με την βοήθεια της πρακτικής άσκησης ότι είμαι έτοιμη να δοκιμάζομαι, να δουλεύω και να βελτιώνομαι συνέχεια, γιατί όταν βλέπεις τα ανοιχτά ειλικρινά μάτια που παρακολουθούν, όταν τα χέρια των παιδιών σε κρατούν σε αγκαλιές, όταν γράφουν τις καρτέλες και ζητούν να «μην φύγετε», όταν κάνουν την πρόοδο και μιμούνται τις φράσεις και κινήσεις σου, καταλαβαίνεις αμέσως ότι όλα που έκανες για τα παιδιά αξίζουν. Δεν σκέφτεσαι για τον χρόνο που ξόδεψες ή την κούραση που ένιωσες, σκέφτεσαι για τους μαθητές σου, για τις μεγάλες αγγελικές ψυχές τους,  που πρέπει να προσέχεις όσο περισσότερο μπορείς. 

Λυδία Τσουπάροβα 

SHARE
Published On: September 17th, 2020|Categories: Blog, OISTOS|
Διακρίσεις / Επιτυχίες
Εβδομάδα Διδακτορικών Φοιτητών και Ημέρα Γνωριμίας Προπτυχιακών Φοιτητών

Εγγραφή στο Ενημερωτικό Δελτίο «Οιστός»

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τέχνη & Ενσυνειδητότητα

Πολλές φορές νομίζουμε ότι είμαστε παρόντες σε μία δεδομένη στιγμή που κάνουμε κάτι, αλλά δεν είμαστε. Το μυαλό μας χάνεται σε άλλες σκέψεις, π.χ. συστηνόμαστε με κάποιον και αμέσως το επόμενο δευτερόλεπτο δεν θυμόμαστε το όνομά του, ή, όταν τα παιδιά μας μάς μιλάνε, ακούμε πραγματικά τι μας λένε;

Go to Top