Μαρία Πέππα

Αν κάποιος μου έλεγε πριν από λίγα χρόνια ότι θα ολοκλήρωνα ένα MBA ενώ εργαζόμουν παράλληλα με πλήρη απασχόληση, ότι θα αποκτούσα το Δίπλωμα Βιολιού έπειτα από δεκαεννέα χρόνια αφοσίωσης και ότι θα ξεκινούσα ένα νέο επαγγελματικό κεφάλαιο στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, μάλλον δεν θα τον πίστευα.

Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιώ ότι τίποτα από αυτά δεν συνέβη από τη μία μέρα στην άλλη. Όλα ήταν αποτέλεσμα επιμονής, υπομονής και της πεποίθησης ότι κάθε μικρό βήμα μάς φέρνει πιο κοντά στους στόχους μας.

Πριν το MBA μου στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, είχα ολοκληρώσει το προπτυχιακό μου στην Τραπεζική και Χρηματοοικονομική Διοίκηση. Παρόλο που διέθετα ήδη ένα ισχυρό ακαδημαϊκό υπόβαθρο, ήθελα να συνεχίζω να εξελίσσομαι. Αναζητούσα ένα πρόγραμμα που θα με βοηθούσε να αναπτύσσομαι επαγγελματικά και προσωπικά.

Γι’ αυτό επέλεξα το MBA στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού, καθώς με «κέρδισε» ο συνδυασμός της επιχειρηματικής στρατηγικής με την ανθρώπινη διάσταση των οργανισμών. Πιστεύω ότι η επιτυχία κάθε οργανισμού βασίζεται στους ανθρώπους του και ήθελα να κατανοήσω όχι μόνο τον τρόπο λειτουργίας μιας επιχείρησης, αλλά και τον ρόλο που διαδραματίζουν η ηγεσία, η επικοινωνία και η παρακίνηση στη δημιουργία ενός επιτυχημένου εργασιακού περιβάλλοντος.

Η εξ αποστάσεως φοίτηση μού έδωσε τη δυνατότητα να συνεχίζω να εργάζομαι παράλληλα με τις σπουδές μου. Απαιτούσε, ωστόσο, μεγάλη πειθαρχία. Πολλά βράδια και Σαββατοκύριακα αφιερώθηκαν σε εργασίες και μελέτη αντί για προσωπικές ενασχολήσεις. Παρόλο που δεν ήταν εύκολο, κάθε μάθημα που ολοκλήρωνα μου θύμιζε τον λόγο για τον οποίο είχα ξεκινήσει αυτό το ταξίδι.

Αυτό που εκτίμησα περισσότερο στο πρόγραμμα σπουδών ήταν το γεγονός ότι βλέπαμε πάντα πέρα από τη θεωρία. Αναλύαμε πραγματικές επιχειρήσεις, δουλεύαμε πάνω σε πρακτικές μελέτες περίπτωσης και μαθαίναμε να προσεγγίζουμε τις επιχειρηματικές προκλήσεις με στρατηγική σκέψη. Δεν περιοριζόμασταν στην αποστήθιση γνώσεων, αλλά καλούμασταν διαρκώς να εφαρμόζουμε όσα μαθαίναμε στην πράξη. Αυτή η εμπειρία άλλαξε ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι και λαμβάνω αποφάσεις.

Την ίδια περίοδο, ένας ακόμη σημαντικός προσωπικός στόχος έγινε πραγματικότητα. Ύστερα από δεκαεννέα χρόνια συνεχούς προσπάθειας, εξάσκησης και επιμονής, απέκτησα το Δίπλωμα Βιολιού.

Η μουσική μού δίδαξε μαθήματα που κανένα βιβλίο δεν θα μπορούσε να μου προσφέρει: υπομονή, πειθαρχία και τη σημασία του να συνεχίζεις ακόμη και όταν η πρόοδος μοιάζει αργή. Κοιτάζοντας πίσω, αντιλαμβάνομαι ότι το MBA και η μουσική μου πορεία είχαν κάτι κοινό. Και τα δύο μου υπενθύμισαν ότι τα ουσιαστικά επιτεύγματα απαιτούν συνέπεια, αφοσίωση και διαρκή προσπάθεια.

Σήμερα, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που ξεκινώ ένα νέο κεφάλαιο στην επαγγελματική μου πορεία, αναλαμβάνοντας τη νέα μου θέση στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Πιστεύω πραγματικά ότι οι γνώσεις, η αυτοπεποίθηση και ο τρόπος σκέψης που ανέπτυξα μέσα από το MBA συνέβαλαν σημαντικά στο να αδράξω αυτή την ευκαιρία.

Αν είχα να δώσω μία μόνο συμβουλή σε κάποιον που σκέφτεται να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας θα ήταν να πιστέψει στον εαυτό του, ακόμη και όταν η διαδρομή φαίνεται απαιτητική. Θα υπάρξουν στιγμές που η ισορροπία ανάμεσα στην εργασία, τις σπουδές και την προσωπική ζωή θα μοιάζει δύσκολη. όμως, κάθε πρόκληση προσφέρει πολύτιμα μαθήματα και η προσπάθεια ανταμείβεται. Οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτά κανείς τον συνοδεύουν για όλη του τη ζωή.

Παρότι αποφοίτησα μόλις πρόσφατα, αισθάνομαι ήδη μέλος της ευρύτερης κοινότητας αποφοίτων του Πανεπιστημίου και ελπίζω στο μέλλον να συμμετέχω ενεργά στο UNIC Alumni Association. Ανυπομονώ να γνωρίσω περισσότερους αποφοίτους, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και να συνεχίσω να μαθαίνω από ανθρώπους που ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, αλλά μοιράζονται την ίδια αγάπη για τη γνώση και τη διαρκή εξέλιξη.