Josiane Chebl

Αν κάποιος μου έλεγε πριν από λίγα χρόνια ότι η πορεία μου θα με οδηγούσε από τις σπουδές στις γλώσσες και τη μετάφραση, στις διεθνείς σχέσεις και τελικά στον χώρο της διπλωματίας, πιθανότατα δεν θα φανταζόμουν πώς ακριβώς θα εξελισσόταν αυτή η διαδρομή. Κοιτάζοντας πίσω σήμερα, όμως, μπορώ να δω πώς κάθε εμπειρία πρόσθεσε ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ.

Πριν ασχοληθώ με τις Διεθνείς Σχέσεις, ολοκλήρωσα το πτυχίο μου στη Μετάφραση και είχα την ευκαιρία να εργαστώ στον συγκεκριμένο τομέα, τον οποίο αγαπούσα πραγματικά. Σήμερα μιλώ πέντε γλώσσες και αυτό το υπόβαθρο έχει διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνώ, συνδέομαι με τους ανθρώπους και κατανοώ διαφορετικούς πολιτισμούς.

Με την πάροδο του χρόνου, όμως, η περιέργειά μου άρχισε να ξεπερνά τα όρια της ίδιας της γλώσσας. Ήθελα να κατανοήσω τι κρύβεται πίσω από τα λόγια που ανταλλάσσονται μεταξύ των χωρών: γΓιατί τα κράτη υιοθετούν συγκεκριμένες θέσεις; τΤι διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική; πώς επηρεάζουν τις διεθνείς σχέσεις η ιστορία, η ασφάλεια και τα εθνικά συμφέροντα;

Αυτή η περιέργεια με οδήγησε να επιλέξω το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στις Διεθνείς Σχέσεις και Σπουδές Ανατολικής Μεσογείου στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Καθώς κατάγομαι από τον Λίβανο, η εστίαση στην Ανατολική Μεσόγειο είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα. Μεγάλωσα σε μια περιοχή όπου η πολιτική, οι συγκρούσεις και οι διεθνείς εξελίξεις αποτελούν μέρος της καθημερινής πραγματικότητας και ήθελα να κατανοήσω αυτές τις δυναμικές μέσα από μια βαθύτερη και πιο αναλυτική οπτική.

Οι σπουδές μου άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι τις διεθνείς εξελίξεις. Έμαθα να μη σταματώ απλώς στο τι συνέβη, αλλά να αναρωτιέμαι γιατί συνέβη: ποιοι είναι οι εμπλεκόμενοι; ποια είναι τα συμφέροντά τους; τι μας οδήγησε σε αυτό το σημείο και τι θα μπορούσε να ακολουθήσει;

Αυτός ο τρόπος σκέψης με συνοδεύει έκτοτε. Αυτό που απολάμβανα ιδιαίτερα ήταν να συνδέω όσα μελετούσα με πραγματικά γεγονότα που συνέβαιναν γύρω μου. Οι διεθνείς σχέσεις έπαψαν να είναι απλώς ένα ακαδημαϊκό αντικείμενο κι έγιναν ένας διαφορετικός τρόπος να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο.

Μετά την αποφοίτησή μου, η επαγγελματική μου πορεία πήρε επίσης μια νέα κατεύθυνση. Από την εργασία μου σε εταιρικό περιβάλλον πέρασα στο περιβάλλον μιας Πρεσβείας, ερχόμενη πιο κοντά στον χώρο της διπλωματίας και των διεθνών σχέσεων. Το να βλέπω θέματα που κάποτε μελετούσα να αποκτούν άμεση σχέση με την επαγγελματική μου καθημερινότητα αποτελεί μία από τις πιο ουσιαστικές και ανταποδοτικές πτυχές αυτής της διαδρομής.

Παράλληλα, δεν άφησα ποτέ πίσω μου το υπόβαθρό μου στις γλώσσες. Οι δύο αυτές διαδρομές συμπληρώνουν η μία την άλλη: οι γλώσσες με δίδαξαν πώς να επικοινωνώ ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, ενώ οι διεθνείς σχέσεις με βοήθησαν να κατανοήσω το πολιτικό, ιστορικό και στρατηγικό πλαίσιο που βρίσκεται πίσω από αυτή την επικοινωνία.

Αν υπάρχει ένα πράγμα που μου έχει διδάξει η πορεία μου, είναι ότι η διαδρομή μας δεν χρειάζεται να είναι απόλυτα γραμμική για να έχει νόημα. Μπορεί να αγαπάς αυτό που κάνεις και, στην πορεία, να ανακαλύψεις ένα ακόμη πάθος. Η αλλαγή κατεύθυνσης δεν σημαίνει ότι ξεκινάς από την αρχή, μερικές φορές σημαίνει απλώς ότι χτίζεις πάνω σε όλα όσα έχεις ήδη μάθει.

Σε κάποιον που σκέφτεται να σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις , θα έλεγα: να παραμένει περίεργος και να αναζητά συνεχώς τη γνώση. Να παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στον κόσμο, να διαβάζει διαφορετικές οπτικές, να θέτει ερωτήματα και να προσπαθεί να κατανοήσει τι βρίσκεται πίσω από τις πολιτικές αποφάσεις. Τότε είναι που όσα μελετάς αρχίζουν πραγματικά να αποκτούν νόημα.

Σήμερα, το γεγονός ότι είμαι μέλος της κοινότητας αποφοίτων του UNIC με συνδέει με ένα σημαντικό κεφάλαιο της πορείας μου. Ξεκίνησα με την αγάπη μου για τις γλώσσες, ανακάλυψα το πάθος μου για τη γεωπολιτική και τις διεθνείς σχέσεις και τελικά βρήκα έναν τρόπο να συνδυάσω αυτούς τους δύο κόσμους στην επαγγελματική μου ζωή.

Είμαι περήφανη για το πού με έχει οδηγήσει αυτή η διαδρομή μέχρι σήμερα και ανυπομονώ να δω πού θα με οδηγήσει στη συνέχεια.