Δρ. Αναστάσιος Παυλόπουλος

Τμήμα Νομικής

Ο Αναστάσιος Παυλόπουλος είναι Μέλος Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού στη Νομική Σχολή του UNIC Athens, με αντικείμενο το Δημόσιο Δίκαιο, και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Το έργο του συνδέει τη μελέτη των συνταγματικών θεσμών και των θεμελιωδών δικαιωμάτων με τη δικαστηριακή και συμβουλευτική αντιμετώπιση σύγχρονων ζητημάτων δημοσίου δικαίου.

Είναι διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησε ως πρωτεύσας από τη Νομική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα Συνταγματικού Δικαίου με βαθμό άριστα. Υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση για τη διδακτορική του διατριβή και του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για τις προπτυχιακές σπουδές και τη μεταδιδακτορική του έρευνα στη συγκριτική συνταγματική νομολογία.

Έχει διδάξει στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έχει επίσης διδάξει στο κοινό μεταπτυχιακό πρόγραμμα ΕΑΠ–Πανεπιστημίου Λευκωσίας «Δίκαιο της Οικονομίας και των Επιχειρήσεων», στο οποίο επιβλέπει διπλωματικές εργασίες. Το ακαδημαϊκό έτος 2026–2027 είναι Καθηγητής–Σύμβουλος στη Θ.Ε. ΔΕΟ10 «Βασικές Αρχές Δικαίου και Διοίκησης» του ΕΑΠ.

Η διδασκαλία του καλύπτει συνταγματικό και διοικητικό δίκαιο, διοικητική δικονομία, δημόσιο οικονομικό και ευρωπαϊκό συνταγματικό δίκαιο, δίκαιο των ΜΜΕ, περιβαλλοντικό, πολεοδομικό και χωροταξικό δίκαιο, δημοσιοϋπαλληλικό δίκαιο και δίκαιο της εκπαίδευσης. Στο UNIC Athens διδάσκει Συνταγματικό Δίκαιο, Θεμελιώδη Δικαιώματα και επιλεγμένα μαθήματα δημοσίου δικαίου, με έμφαση στη νομική επιχειρηματολογία και στην αξιοποίηση της νομολογίας για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων. Έχει συντονίσει φοιτητικές ερευνητικές ομάδες και υποστηρίξει διαγωνισμούς εικονικής δίκης και νομικής ρητορικής.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη συνταγματική οργάνωση της πολιτείας, στον δικαστικό έλεγχο των νόμων και στην προστασία των δικαιωμάτων. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν η ελευθερία της έκφρασης, τα μέσα ενημέρωσης και οι ψηφιακές πλατφόρμες, καθώς και η σχέση δημοκρατικής αντιπροσώπευσης και δημόσιου λόγου. Μελετά επίσης τις συνταγματικές διαστάσεις της προστασίας του περιβάλλοντος και της κλιματικής αλλαγής, αξιοποιώντας το συγκριτικό δίκαιο και τη νομολογία ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Είναι συγγραφέας μονογραφίας για τη συνταγματική προστασία της εργασίας σε περίοδο οικονομικής κρίσης (2021) και του συγγράμματος «Το Δίκαιο των ΜΜΕ: Κρίσιμες σταθμίσεις της δημοσιογραφικής ελευθερίας» (2026). Το έργο του περιλαμβάνει μελέτες σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συμβολές σε συλλογικούς τόμους και ερμηνευτικά έργα, καθώς και σχολιασμό δικαστικών αποφάσεων, στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα.

Ασκεί δικηγορία από το 2011 και συνεργάζεται με μεγάλες δικηγορικές εταιρείες σε εξειδικευμένα έργα και σύνθετες υποθέσεις δημοσίου δικαίου. Διαθέτει εμπειρία εκπροσώπησης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων σε υποθέσεις περιβαλλοντικού και ενεργειακού δικαίου, πολεοδομικού και δημοσιοϋπαλληλικού δικαίου, θεμελιωδών δικαιωμάτων, οικονομικού και αναπτυξιακού δικαίου και δημοσίων επενδύσεων. Η εμπειρία αυτή τροφοδοτεί την έρευνα και τη διδασκαλία του.

Στην πρόσφατη διεθνή δραστηριότητά του περιλαμβάνονται εισήγηση για τον προεκλογικό λόγο στις ψηφιακές πλατφόρμες και προεδρία συνεδρίας στο συνέδριο της International Society of Public Law στο Δουβλίνο (2026). Στο ClimateXLaw στη Λιουμπλιάνα (2026) παρουσίασε εισήγηση για την προτεραιότητα της κλιματικής προστασίας στη συνταγματική νομολογία και τις εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Έχει εισηγηθεί στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών για τις φορολογικές ρυθμίσεις ως κρατικές ενισχύσεις, τον δικαστικό έλεγχο περιβαλλοντικών εγκρίσεων και τις απαλλοτριώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Αρθρογραφεί τακτικά σε εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας και έγκυρους επιστημονικούς ιστοτόπους.