Η Αριστερά στην Τουρκοκυπριακή Κοινότητα μετά το 1974

3 March 2017
Η Αριστερά στην Τουρκοκυπριακή Κοινότητα μετά το 1974

Επίκαιρες διαλέξεις για τους τ/κ στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας

 
Η ανάπτυξη των κομμάτων και των οργανώσεων του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς, το ιδεολογικό τους υπόβαθρο και η συγκρότηση μιας ευρείας αντιπολίτευσης ενάντια στο πολιτικό πρόγραμμα της διχοτόμησης, αναλύθηκαν σε νέα διάλεξη στο πλαίσιο της εξαιρετικά επίκαιρης σειράς, με θέμα την Τουρκοκυπριακή Κοινότητα, που διοργανώνει το Κέντρο Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
 
«Σκοπός αυτής της σειράς διαλέξεων είναι η μελέτη της εξέλιξης της τ/κ κοινότητας, ιδιαίτερα από το 1974 μέχρι και σήμερα. Η στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας το 1974 προκάλεσε σημαντικές ανακατατάξεις, τόσο στο σύνολο του κοινωνικού και πολιτικού ιστού της Κύπρου, όσο και στην κοινωνική δομή, την πολιτική οργάνωση αλλά και τη συλλογική ταυτότητα της Τουρκοκυπριακής κοινότητας», υπέδειξε ο Δρ. Νίκος Μούδουρος (Τουρκικές και Μεσανατολικές Σπουδές), υπεύθυνος για τη σειρά.
 
Αφού στην προηγούμενη διάλεξη του ο Δρ. Μούδουρος αναφέρθηκε στον Τουρκικό και Τουρκοκυπριακό Εθνικισμό στην Κύπρο και τη συγκρότηση της Δεξιάς, αυτή τη φορά εστίασε στις διαφοροποιήσεις της Αριστεράς, τη σχέση της με την Κυπριακή ταυτότητα και τις μορφές κινητοποίησης που αναπτύσσονται. 
 
Ο ομιλητής έδωσε έμφαση στο Κεμαλικό-δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στη Διχοτόμηση/Taksim, επισημαίνοντας πως μια ομάδα τ/κ διανοουμένων υπό τον Ιχσάν Αλί υποστήριξε την ενίσχυση του κοινού κράτους ενάντια στην πολιτική της Διχοτόμησης. «Ήταν αφοσιωμένοι στις δημοκρατικές αρχές του Κεμαλισμού περί κοσμικότητας και ρεπουμπλικανισμού. Πρότυπό τους ήταν η Ελληνοτουρκική φιλία Ατατούρκ-Βενιζέλου. Προωθούσαν ένα είδος «συνταγματικού πατριωτισμού» για την Κυπριακή Δημοκρατία, θεωρώντας πως στα πλαίσια του κοινού κράτους οι δύο κοινότητες μπορούν να συνεργάζονται και να αναπτύσσονται με σεβασμό στις εθνοτικές τους διαφορές», ανέφερε. Αποτέλεσμα ήταν να κατηγορηθούν από την ΤΜΤ ως «προδότες-κομμουνιστές». Τελικά οι επικεφαλείς τους δολοφονήθηκαν το 1962 εξαιτίας της πολιτικής τους δράσης. «Αποτελούν όμως ένα είδος συνέχειας της αντιπολίτευσης ενάντια στη Διχοτόμηση, πέραν από τον χώρο της Αριστεράς, που βρίσκεται ήδη υπό καταδίωξη», υπέδειξε.
 
Ο Δρ. Μούδουρος, αναφέρθηκε στην εμπειρία των θυλάκων και το αίτημα της ισότητας με την Τουρκία, τόνισε πως η δολοφονία Καβάζογλου-Μισιαούλη το 1965 ήταν η πιο σοβαρή προσπάθεια της εποχής για την αποκοπή της τ/κ κοινότητας από την Αριστερά, ενώ έδωσε έμφαση στη συγκρότηση ενός δημοκρατικού μετώπου, που διεκδικεί ομοσπονδιακή επίλυση του Κυπριακού και απορρίπτει τη Διχοτόμηση. Μίλησε για τις σχέσεις του Αριστερού Κινήματος των τ/κ με το ΑΚΕΛ, την έναρξη δημιουργίας οργανώσεων της Αριστεράς (συνδικαλιστικών, γυναικείων και νεολαίας), για τη μεγάλη πολιτική πλατφόρμα της Αριστεράς, τη σχέση μαρξισμού και Κυπριακής ταυτότητας, ενώ υπογράμμισε την αυτονομία των τ/κ στο Κυπριακό και όχι στο Τουρκικό πλαίσιο.
 
Ο ομιλητής εξήγησε την «άλλη πλευρά» της Αριστεράς, την αριστερή ριζοσπαστικοποίηση και πίεση του νέου οικονομικού μοντέλου, που επέβαλλε η Τουρκία, με την εθνικοποίηση του εμπορίου, των τραπεζών, του κατασκευαστικού τομέα, την ελάχιστη ατομική ιδιοκτησία και τον κρατικό σχεδιασμό στην οικονομία. Αναφέρθηκε στη δεκαετία του 1990, τις κοινωνικές αλλαγές, τα νέα επαγγέλματα, την ανάπτυξη ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, την ανάπτυξη του κατασκευαστικού τομέα, και την αλλαγή της σύνθεσης του εποικισμού. Σε αυτή τη περίοδο χωρίς να εγκαταλείπεται η ομοσπονδιακή λύση, υιοθετείται η άποψη σύμφωνα με την οποία η αναγνώριση της «ΤΔΒΚ» μπορεί να διευκολύνει την πολιτική ισότητα των τ/κ.
 
Ο Δρ. Μούδουρος ολοκλήρωσε τη διάλεξη του με τις μαζικές κινητοποιήσεις των τ/κ μέχρι το δημοψήφισμα του 2004, καθώς και τις συνέπειες της πολιτικής του εποικισμού που εφάρμοσε το Τουρκικό κράτος.
 
Οι διαλέξεις πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, στις 17:30-20:30, στην αίθουσα Μ106 του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.